НАСА ОТКРИ „ИЗВОР НА ЕНЕРГИЈА ШТО СОЗДАВА ЖИВОТ“ на месечината на Сатурн, Енцеладус

Научниците на НАСА веруваат дека ледената месечина Енцеладус, која орбитира околу Сатурн, би можела да ги собере сите основни градежни блокови на животот и може да биде нашата најдобра опција за наоѓање живи организми надвор од Земјата.

Истражувањата веќе открија дека Енцеладус има вода, јаглерод диоксид и метан во огромните облаци од пареа што исфрлаат од неговиот јужен пол. Но, студијата објавена во четвртокот во Nature Astronomy откри „силна потврда“ дека Енцеладус е исто така дом на водород цијанид.

Иако оваа молекула е отровен гас за луѓето, таа е и „клучна за потеклото на животот“, напиша НАСА во соопштението за печатот.

Наодите дојдоа од анализата на податоците собрани од вселенското летало Касини, кое орбитирало околу Сатурн 13 години, собирајќи и пренесувајќи податоци за надворешниот Сончев систем и 146-те месечини на Сатурн пред да биде деактивиран и паднат на површината на гасниот џин во 2017 година.

Оттогаш, научниците се особено заинтересирани за податоците на Касини за Енцеладус. Наодите објавени во четвртокот откриваат дека скриен под ледената обвивка на Месечината живее океан кој содржи „моќен извор на хемиска енергија“.

„Нашата работа дава дополнителни докази дека Енцеладус е домаќин на некои од најважните молекули и за создавање на градежни блокови на животот и за одржување на тој живот преку метаболички реакции“, рече водечкиот автор Џона Питер, докторант на Универзитетот Харвард кој работи во НАСА Лабораторијата за млазен погон. „Не само што се чини дека Енцеладус ги исполнува основните барања за населување, туку сега имаме идеја за тоа како сложените биомолекули би можеле да се формираат таму и какви хемиски патишта би можеле да бидат вклучени“.

На Земјата беа потребни голем број органски соединенија за да се започне животот. Водород цијанидот е едно од оние критични органски соединенија, а Питер објаснува дека оваа молекула е „појдовна точка за повеќето теории за потеклото на животот“.

Линеарната структура на молекулата на водород цијанид, која е составена од атоми на водород, јаглерод и азот наредени по ред, овозможува да се наредени заедно на различни начини за да се создадат различни амино киселини. На сите живи суштества им се потребни амино киселини за да создадат протеини и да ги одржат телесните функции.

Во студијата, научниците на НАСА дури го нарекуваат водород цијанидот како „швајцарски армиски нож на прекурсори на амино киселини“.

Надвор од водород цијанид, истражувачите пронајдоа низа оксидирани органски соединенија, кои претставуваат голема количина на хемиска енергија што микробите би можеле да ја користат за да се хранат и да се одржат во подземниот океан на Енцеладус. „Колку повеќе енергија е достапна, толку е поголема веројатноста животот да се размножува и да се одржи“, пишува НАСА.

Во 2017 година, научниците открија дека обрачите што доаѓаат од океанот на Енцеладус содржат метан, што укажува на тоа дека се одвива метаногенезата, метаболички процес кој произведува метан.

Како што објаснува коавторот на студијата Кевин Хенд: „Ако метаногенезата е како мала батерија часовник, во однос на енергијата, тогаш нашите резултати сугерираат дека океанот Енцелад може да понуди нешто повеќе слично на батеријата на автомобилот, способна да обезбеди голема количина енергија на секој живот што би можел да биде присутен“.

Иако овие наоди секако ги возбудија научниците на НАСА, сè уште сме далеку од одговорот дали навистина постои живот на Енцеладус.

Она што го покажува истражувањето е дека податоците на Касини, собрани пред повеќе од пет години, се подарок што продолжува да се дава. „Додека мисијата на Касини заврши, неговите набљудувања продолжуваат да ни даваат нови сознанија за Сатурн и неговите месечини – вклучувајќи го и загадочниот Енцеладус“, рече коавторот на студијата Том Нордхајм.

Лекциите научени за време на мисијата на Касини им помогнаа на научниците да го свртат своето внимание на истражувањето на „океанските светови“ како Енцеладус, кои би можеле да поддржуваат живот.

Во октомври 2024 година, НАСА планира да ја лансира мисијата Европа Клипер, која ќе ги испита ледените месечини на Јупитер за да види дали и тие можат да ги држат градежните блокови на животот.