Како астероид ќе стане „нова мини месечина“ на Земјата

Астрономите забележаа мала вселенска карпа долга само 33 стапки, која еднаш ќе ја обиколи Земјата , правејќи ја „ мини – месечина “

Со други зборови, астероидот наречен 2024 PT5 би можел да стане „мини-месечина“ – барем за малку, пред да го продолжи своето патување во далечните делови на Сончевиот систем.

Како што е наведено во новиот извештај објавен во списанието Истражувачки белешки на Американското астрономско друштво , карпата ќе се врти околу Земјата од 29 септември до 25 ноември, за времетраење од нешто помалку од два месеци.

Привремената мини-месечина, наречена 2024 PT5, која ќе орбитира околу Земјата 53 дена, нема да биде видлива со голо око, потврди д-р АК Анил Кумар, раководител на Мрежата за следење и анализа на вселенски објекти (НЕТРА) на ИСРО.

Астероидот, со дијаметар од само 10 метри, е 350.000 пати помал од обичната месечина, која има дијаметар од 3.476 километри, што го прави премногу мал за да се открие без специјализирана опрема.

NETRA внимателно го следи 2024 PT5 и увери дека не претставува закана од судир со Земјата. Мини-месечината треба да започне да кружи околу Земјата на 29 септември и да остане во орбитата до 25 ноември, по што ќе се отцепи и ќе се врати во вселената. Ова значи дека Земјата ќе има две месечини за краток период од речиси два месеци.

Астероидот, откриен на 7 август од страна на ATLAS (Систем за последно предупредување со копнено влијание на астероидот) финансиран од НАСА, исто така има врска со хинду-епот Махабхарата. Според извештајот во Истражувачките белешки на Американското астрономско друштво (RNAAS), неговите орбитални својства наликуваат на астероиди од групата Арџуна, „ретко резонантна популација на мали НЕО“. Д-р Кумар исто така потврди дека 2024 PT5 припаѓа на оваа групација.

Астероидите Арџуна, именувани по ликот на Махабхарата, Арџуна, се познати по нивните брзи и непредвидливи движења низ Сончевиот систем, слично како стрелите на Арџуна. Името на групата беше предложено од астрономот Роберт Х. Мекнаут по откривањето на астероидот „1991 VG“ во 1991 година, и официјално беше прифатено од Меѓународната астрономска унија (IAU).

Астрономите Карлос де ла Фуенте Маркос и Раул де ла Фуенте Маркос, автори на извештајот RNAAS, објаснија дека објектите блиску до Земјата (НЕО) по орбитите на потковица може да станат привремени мини-месечини, со нивната геоцентрична енергија да се претвора во негативна со часови, денови или дури и месеци без да се заврши целосна револуција околу Земјата. Слични мини-месечини се појавија во 1997, 2013 и 2018 година.