БАЛКАНЦИТЕ МЕЃУ НАЈГОЛЕМИТЕ „АРГАТИ“ во Европа по бројот на работни часови

Во Европа последниве години се забележува стремеж кон намалување на бројот работни часови. Некои држави се залагаат и за воведување четиридневна работна недела. Просечните работни часови неделно во Европа варираат во голема мера, особено земјите со поголем број на работници со скратено работно време пријавиле пократки просечни работни недели.
Минатата година, просечниот број на вистински неделни работни часови, според податоците на Евростат, на главната работа во ЕУ се движеше од 32 во Холандија до 44 часа во Турција
Според Анкетата за работна сила на Евростат, се опфаќаат вработени лица на возраст од 20 до 64 години во „главно занимање“ и вклучува целосно и скратено работно време.
Помалку богатите земји во Европа ( по БДП по глава на жител ) имаат тенденција да имаат подолги работни недели. На пример, луѓето на Балканот – вклучувајќи ги Турција, Србија, Босна и Херцеговина, Грција и Романија – сите во просек работат над 40 часа неделно на нивните главни работни места.

Спротивно на тоа, оние во Холандија работат 32 часа неделно во просек. Во Австрија, Норвешка, Данска работат по 34 часа неделно. Оваа разлика меѓу Источна и Западна Европа не е нова. Податоците од 2008 година ги одразуваат главно истите трендови.
Друго откритие во Анкетата за работна сила е колку неделното работно време се разликува по занимање. Оние во земјоделството, шумарството и рибарството имаат најдолги работни недели (44 часа).

Кога се вкрстуваат двете збирки на податоци, се појавуваат некои корелации. На пример, во Турција и Србија, двете најдолго работни нации во Европа, речиси 20% од работната сила е вработена во земјоделството.
Слично на тоа, Босна и Романија исто така имаат приближно иста распределба (20%) од работната сила во земјоделството.